از بزرگان طريقت نوربخشیه و تخلصش اسیری بود .در سال 849 هجری قمری به خدمت سید محمد نوربخش درآمد و مدت 16 یا 20 سال در ملازمت او بود . پس از مرگ وی به شيراز رفت و به ارشاد نوربخشیان شيراز اشتغال یافت و در آنجا خانقاه نوریه را تأسیس کرد .به حج رفت و پس از برگشت در شیراز ساکن شد و در همانجا در خانقاهش درگذشت . اثر معروف و مهم "شمس الدين محمد لاهیجی"  در تصوف و عرفان كتاب "مفاتيح الاعجاز" اوست، در شرح گلشن راز شيخ محمود شبستري كه  به واقع يك دوره ی كامل از بيان اصول عرفان است. "قاضي نورالله" مي گويد كه با آن كه بسياري از فاضلان مانند قاضي ميرحسين يزدي و شاه تاج الدین داعي شرح بر آن نوشته اند اما شرح جناب شيخ را بر آن ها ترجيح به غايت ظاهر است. شرح گلشن راز لاهيجي بسبب آنكه بر همه ی شروح منظومه ی شيخ شبستري رجحان يافته رايج ترين كتاب در اين زمينه است. غير از اين كتاب لاهيجي را منظومه يي است در بحر رمل مشتمل بر تحقيقات و تمثيل ها به نام "اسرار الشهود" و كتابي به نام "معاش السالكين" و نيز ديواني از قصیده ها و غزل ها دارد كه هدايت شماره ی بيت های آن را پنج هزار نوشته و او بسياري از ابيات مثنوي "اسرارالشهود" و نيز عده يي ازغزل هاي خود را در شرح گلشن راز نقل كرده است